#161 Er was eens…

… een tijd dat de kinderen rond de jaarwisseling aan de deur kalanda kwamen zingen. Voorzien van een triangel of ander muziekinstrument, kweelden zij vol overtuiging hun hoogste noten, hopend op een ruime gift snoep en centen.

Afgaand op de geruchten inzake je generositeit, groeide de groep steeds verder aan.

Ook de schooljuf kwam langs.

Naarmate de jaren verstreken, bleven de kinderen weg en namen hun ouders de taak over. Niet voor snoep, maar voor een bijdrage aan de plaatselijke jaarlijkse kalender.

En toen greep de pandemie om zich heen en ons straatje bleef leeg.

10 reacties

  1. Kakel

    Deze traditie kennen wij niet maar ik zou ‘m zo adopteren.
    Snoep en lekkernijen hebben we zelden in huis. In de vriezer liggen wel ijsjes (-:
    Dat bij de volgende jaarwisseling je straat weer gevuld mag zijn!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s