#59 Het “Dash” effect

Zondagmorgen en veel te vroeg. Ik draai mij nog eens om in bed en sleur het laken naar mij toe. Partner doet hetzelfde. Beiden vragen wij ons in stilte af, wie zich zal opofferen om het ontbijt klaar te maken.

En dan plots, commotie vlakbij. Een luidruchtig draaiende motor, Griekse stembanden in volle actie. Partner veert recht. “What the hell is going on?”

Op ons kleine pleintje staat een man op een truck te roeren in een grote ton met witte vloeistof. Een andere spuit het witsel verwoed in de rondte. Alles moet eraan geloven : de fontein, de huizen, de straten, de muren, de (eerder nog blauwe) luiken, de bomen, de planten … Een derde man brult inmiddels instructies, zwaait en gilt “kalimera” als hij mij op het terras ziet staan. Ik kan nog net verhinderen dat onze muren eveneens “behandeld” worden.

Sinds zondag dus ligt het hele dorp onder een witte laag vlekkerig “iets“. Geen mens die weet wie, wat, hoe, waarom. En geen zeep die het onwelkom goedje wegkrijgt. Het zal wel slijten, denk je dan.

7 Comments

    1. Darling Doormat

      Dachten wij ook (heel) even, Vief, maar dit zou al te revolutionair zijn geweest. Nadere info bracht nu aan het licht, dat de Culturele Commissie van het dorp (dat hebben wij hier, zeg!) besloten had het dorp te “verzorgen” (kallopismos, ik wist niet eens dat dit woord in het Grieks bestond). Dat zij daarbij zo amateuristisch zouden tewerkgaan is bij velen in het verkeerde keelgat geschoten. Er komt geen volgende keer, vermoed ik 🙄

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s