#28 Paaszaterdag

Mochten de deurtjes van de kleine huizen in ons straatje niet wijdopen staan, dan zou niets je eraan herinneren, dat het hier morgen Pasen is.

Elk (hardhorig) oudje zit aan haar televisietoestel gekleefd, waaruit volop klokkengelui en kerkgezang hun kleine levensruimte vullen.

Voorzien van een masker, de latex handschoenen, het verplichte verplaatsingsformulier en mijn iD, deed ik een spurtje naar de dichtstbijgelegen superette voor de wekelijkse boodschappen. En maakte op de terugweg stiekem een ommetje langs de verlaten zee.

Wat een prettig weerzien! De kleur, de geur, het geluid! En plots een glimp van vertrouwen en houvast in een onverhoeds bescheiden, gekrompen leefwereld.

11 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s